Piše: Nada Kovačević
Postoje sportske pobjede koje se mjere medaljama, i one druge – tihe, porodične, koje se mjere pređenim granicama, sačuvanim identitetom i snovima koji su nadživjeli ratove, migracije i nove početke. Priča o sestrama Melisi i Enisi Sadiković upravo je takva. Rođene u Luksemburgu, a duboko ukorijenjene u Crnoj Gori, one danas nose boje svoje nove domovine na evropskim i svjetskim takmičenjima, dok u sebi čuvaju porodičnu istoriju koja počinje na Kosovu, nastavlja se kroz Bijelo Polje, Nikšić i Bar, i završava na sportskim postoljima Evrope. To je priča o jednoj porodici koja je, bježeći od rata, pronašla mir – i o kćerkama koje su iz tog mira izgradile snagu.
Prošle godine Melisa i Enisa ostvarile su do sada najveći uspjeh kvalifikacijom na Svjetsko prvenstvo u Londonu koje se organizuje ove godine u ekipnoj konkurenciji, braniće boje Luksemburga.
Porodica Sadiković nosi snažnu priču o migraciji, integraciji i uspjehu u sportu. Iz korijena na Balkanu — kroz težak period ratnih 90-ih — do sportskih arena širom Evrope, sestre Melisa i Enisa Sadiković danas su jedno od najprepoznatljivijih imena stonog tenisa u Luksemburgu.
Otac Sead Sadiković rođen je u Kosovskoj Mitrovici. Pred početak rata na Kosovu porodica je, poput mnogih drugih, bila prisiljena da napusti svoj dom i preseli se u Crnu Goru — zemlju iz koje potiču njihovi dublji porodični korijeni iz mjesta Sadikovića i Šahovića kod Bijelog Polja. Majka je rodom iz Nikšića, što potvrđuje i njeno prezime Nikšić. Danas Sead održava veze sa Crnom Gorom, godinama dolazeći u kuću porodice u Baru nekoliko puta godišnje, gdje živi njegova majka, dok je njegova sestra nastanjena u Podgorici.
Po dolasku u Luksemburg 1999. godine, Sead je počeo novi život koji će, uz podršku porodice, stvoriti prilike i za uspjeh sledećih generacija.
U Luksemburgu, 2003. godine, Sead upoznaje svoju suprugu Eglė Sadiković (rođenu Tamasauskaite), nekada vrhunsku stonoteniserku iz litvanskog Panevežysa. Eglė je imala zapaženu karijeru u Belgiji i Luksemburgu, osvojivši više titula šampionke i pobjednice Kupa na nacionalnom nivou, kako samostalno tako i u ekipnoj konkurenciji. Njena ljubav prema stonom tenisu prenijela se i na kćerke — Melisu i Enisu, već od malih nogu.
Melisa (rođena 2005) i Enisa (rođena 2007) počele su da se bave stonom tenisom kao vrlo mlade — Melisa od 2014, Enisa od 2016. godine. Tokom godina, na nacionalnim turnirima u Luksemburgu su često osvajale prve pozicije u svojim kategorijama, pokazujući dominaciju i veliki potencijal.
Godine 2019, obje su se dokazale i na međunarodnim takmičenjima u Francuskoj, Engleskoj, Mađarskoj, Njemačkoj i Belgiji, a Melisa je na evropskom takmičenju u Francuskoj osvojila visoko 8. mjesto, dok je Enisa bila 14. među mladim takmičarima.
Enisa je 2022. godine ušla u elitni kadar Luksemburškog olimpijskog i sportskog komiteta, što predstavlja značajno priznanje za mladu sportistkinju u zemlji. Ovo priznanje potvrđuje njezin status jedne od najperspektivnijih sportistkinja u Luksemburgu.
Tokom takmičarske karijere, sestre su ostvarile niz važnih rezultata:
Državno prvenstvo Luksemburga (2022) — Melisa i Enisa su osvojile titule prvakinja u svojim konkurencijama, potvrđujući dominaciju na domaćoj sceni.
Državno prvenstvo 2023. — Enisa je osvojila srebrnu medalju i titulu vicešampionke države, dok su sestre u dublu osvojile bronzu u polufinalu.
Na nacionalnim prvenstvima 2025. godine, oboje su bile među glavnim favoritkinjama u ženskim pojedinačnim i dubl konkurencijama, a njihove kombinacije i uspjesi u dublu i miksu bile su istaknute među najboljim parovima.
Enisa je 2023. osvojila srebro na prestižnom WTT Youth Star Contender turniru u Portugalu, gdje je, zajedno sa partnerkom iz Njemačke, izborila plasman do finala i osvojila medalju protiv jakog međunarodnog protivništva.
Prema svjetskim WTT rang listama iz 2025. godine, Enisa se našla među registrovanim internacionalnim igračicama, potvrđujući svoj status takmičarke sa međunarodnim iskustvom.
Danas Melisa nastavlja svoju karijeru na studijama u Briselu, gdje igra za TT Logis Auderghem u Superdiviziji, dok Enisa igra u 3. Bundesligi za TTC 1946 Weinheim, uz povremene nastupe i u Prvoj Bundesligi, ostvarujući dodatne korake ka profesionalnoj karijeri. (Prethodne sezone oboje su bili među registrovanim igračicama u evropskim klubskim takmičenjima.)
– Crna Gora je za nas mnogo više od mjesta koje posjećujemo – to je zemlja naših predaka i dio našeg identiteta. Svakom dolasku se posebno radujemo – poručile su one za portal CGdijaspora. Sead sa oduševljenjem priča kako je prošlog ljeta Melisa dva puta boravila kod nane u Baru, dok je Enisa četiri sedmice provela zajedno s porodicom, što im je ostalo u posebnom sjećanju.
Priča o sestrama Sadiković nije samo sportska priča — ona je i priča o identitetu, porodičnoj podršci i povezanosti sa korijenima iz Crne Gore, koji i dalje ostaju važan dio njihove priče, čak i dok grade uspjehe na evropskoj i međunarodnoj sceni.
